1010 - ( 4 ) عبداللَّه بن سنان گويد : « از امام عليه السلام سؤال كردم : شخصى مىگويد : اگر مايع حلال يا حرامى نوشيدم همسرم مطلّقه يا بردگانم آزاد باشند . امام عليه السلام فرمود : وى نبايد به حرام نزديك شود چه سوگند ياد كند يا نكند ولى حلال را ترك نكند ، زيرا او حق ندارد آنچه را خداوند حلال كرده ، حرام نمايد . زيرا خداوند مىفرمايد : « اى مؤمنان ، چيزهاى پاكيزه‌اى را كه خداوند براىتان حلال كرده است ، حرام نكنيد . » و دربارهء سوگندش براى حلال ، چيزى بر عهدهء او نيست . » 1011 - ( 5 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هركس حلال را بر خود حرام كند ، پس آن را انجام دهد ؛ زيرا چيزى بر او نيست و اگر بر ترك آنچه خداوند حلال كرده است سوگند ياد كند ، براى سوگندش كفّاره بپردازد و اگر خواست آن را انجام دهد و اگر بر انجام كار حرامى سوگند ياد كرد ، آن را انجام ندهد و شكستن سوگند بر او نيست . » ارجاعات گذشت : در برخى از روايات باب يكم از ابواب مسافرت و بعضى از اشارات آن آنچه بر اين دلالت مىكند . مىآيد : و در روايات باب يكم از ابواب ازدواج و باب دوم از ابواب متعه مناسب با اين بحث وجود دارد . باب 20 حكم سوگند بر نخوردن شير و گوشت يك بز 1012 - ( 1 ) عيسى بن عطيه گويد : « به امام باقر عليه السلام گفتم : من سوگند ياد كردم كه از شير و گوشت بزم نخورم . آن‌گاه آن را فروختم ولى بچه‌هاى آن نزد من هستند . امام عليه السلام فرمود : از شير و گوشت آنها هم نخور ؛ زيرا آنها از آن بز هستند . »